سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

309

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

محمد بن مسلم : " من حدودها يعني المتعة أن لا ترثك ، و لا ترثها " شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ى : در نكاح متعه بين زن و شوهر توارث نبوده مگر آنكه در ضمن عقد آن را شرط نمايند . شارح ( ره ) مىفرماين : كه در اين صورت بحسب آنچه شرط كرده‌اند ارث جريان پيدا مىكند به اين معنا اگر شرط كرده‌اند كه هريك در صورت تأخر موتش از ديگرى ارث ببرد توارث ثابت شده و اگر صرفا ارث يكى از ديگرى را شرط نموده‌اند همان فقط ثابت مىشود . دليل بر عدم ارث با فقدان شرط و اما دليل بر انتفاء ارث در صورت عدم شرط دو امر مىباشد : 1 - اصل مقتضى استكه در صورت ترديد و شك حكم بعدم آن نمائيم چه آنكه اصل عدم جعل اينحكم مىباشد . 2 - ارث حكم شرعى بوده كه ثبوتش موقوف بر توظيف و جعل شارع مىباشد و چوندليلى بر جعل مزبور نداريم از اينرو حكم به آن مشروع نيست ، بلكه بايد بگوئيم نه تنها دليلى بر آن در دست نيست بالاتر بايد گفت كه دليل بر خلافش ثابت مىباشد و آن روايتى است از مولانا الصادق عليه السلام كه فرمودند : از حدود و احكام و خصائص متعه آنكه زن از تو و تو از او ارث نبرى قوله : الا مع شرطه : ضمير در [ شرطه ] به توارث راجعست قوله : حسب ما يشترطانه : ضمير تثنيه بمتعاقدين و ضمير